Σε ένα σχεδόν κατάμεστο Παλέ με τον κόσμο για 2 ώρες περίπου  να "χορεύει" σε κιτρινόμαυρους ρυθμούς η ομάδα μας έκανε το καθήκον της και έφθασε σε μια νίκη πολύ πιο εύκολα από ότι δείχνει το τελικό σκορ. Μάλιστα ο συμπολίτης μόλις στο τελευταίο δίλεπτο κατάφερε να ρίξει την διαφορά σε μονοψήφιο αριθμό πόντων και να ονειρεύεται ότι ίσως καταφέρει να "σώσει" το +5 του πρώτου αγώνα.

Κλειδί της νίκης το πάθος και η δύναμη που έδειξαν οι παίκτες από το πρώτο δευτερόλεπτο του αγώνα που έδωσε ένα ξεκάθαρο προβάδισμα ψυχολογίας στην ομάδα μας από το ξεκίνημα. Ιδίως στο πρώτο ημίχρονο η προσήλωση όλων όσων αγωνίστηκαν στην άμυνα ήταν εντυπωσιακή. Μια άμυνα που έκανε την ζωή των αντιπάλων μας δύσκολη οδηγώντας τους σε πολλές λάθη και σε εύκολους πόντους στον αιφνιδιασμό. Μπορεί ο Ντέιβις και ο Βεργίνης να έδιναν κάποιες επιθετικές λύσεις αλλά αυτός που νομίζω έπαιξε τον καθοριστικό ρόλο και παρέσυρε και τους υπόλοιπους προς την νίκη ήταν ο Δημήτρης Τσαλδάρης. Εκτός από την συνεισφορά του στην άμυνα βοήθησε σημαντικά  στον οργανωτικό τομέα, στην σωστή κυκλοφορία της μπάλας ενώ μοίρασε και 4 ασίστ. Μάλιστα στα σημεία που αναγκαστικά ο Β.Αλεξανδρής τον τραβούσε στον πάγκο για να τον ξεκουράσει και να τον προστατέψει από τα φάουλ το πρόβλημα στην κυκλοφορία της μπάλας ήταν μεγάλο και τα ανόητα λάθη στην επίθεση ήταν αρκετά. Κερούς και Ταπούτος προερχόμενοι από τον πάγκο έδωσαν αρκετές λύσεις στην επίθεση.

Αν και το παιχνίδι ήταν ένας μονόλογος για την ομάδα μας για ανεξήγητο λόγο υπήρχε ένας διαιτητής αποφασισμένος να φέρει τα πάνω κάτω και να δώσει το φιλί της ζωής στον μπάογκ. Ο κ.Αναστόπουλος για 40' σφύριζε μόνο υπέρ του μπαογκ! Μάλιστα ο ιδιαίτερος  ζήλος του να βοηθήσει τον συμπολίτη παραλίγο να τινάξει το παιχνίδι στον αέρα όταν στο τρίτο δεκάλεπτο όπου η διαφορά είχε φθάσει στο +18 άρχισε να σφυρίζει απανωτά, να χρεώνει με τεχνικές ποινές τους παίκτες μας ακόμη και όταν δεν απευθυνόταν κάποιος σε αυτόν και γενικά έδειξε ένα πρωτόγνωρο μένος κατά του ΑΡΗ μας. Εκεί λοιπόν αν δεν υπήρχε αυτός ο άνθρωπος η διαφορά θα ανέβαινε σε άλλα επίπεδα αλλά ο Αναστόπουλος ήθελε να βροντοφωνάξει παρών... κ.Συμεωνίδη και Οικονομίδη να τα χαίρεστε τα ανθρωπάκια σας...

Ανεξάρτητα για το αν θα πετύχουμε τελικά τον στόχο μας, η σημερινή νίκη ήταν κάτι παραπάνω από απαραίτητη και νομίζω ότι σήμερα αν αφήσουμε στην άκρη τον εκνευριστικό Αναστόπουλο όσοι βρέθηκαν στο Παλέ θα πρέπει να έφυγαν ικανοποιημένοι. Τόσο η νίκη όσο και η διαφορά ήρθε πολύ πιο εύκολα από ότι περιμέναμε και αυτό γιατί οι παίκτες μας έδειξαν το πάθος που θέλουμε να δείχνουν κάθε φορά. Δυστυχώς ακραίες "συμπεριφορές" που δεν εκφράζουν τον κόσμο του ΑΡΗ δεν έλειψαν ούτε αυτήν την φορά. Όσο και αν μας ξενερώνουν όλα αυτά που συμβαίνουν δυστυχώς υπάρχει η δικαιολογία της ατιμωρησίας και των αντίποινων οπότε μέχρι η πολιτεία να αποφασίσει να δώσει ένα οριστικό τέλος σε όλα αυτά σε κάθε παιχνίδι αυτά θα έχουμε... Εξίσου μεγάλο ξενέρωμα ήταν και η νίκη της Καβάλας εκτός έδρας επί του Ίκαρου σε ένα από τα παιχνίδια που είχαμε στραμμένο το ενδιαφέρον. Μετά από αυτό μοναδική μας ελπίδα είναι την τελευταία αγωνιστική ο Πανιώνιος να έχει βαθμολογικό ενδιαφέρον να κερδίσει μέσα στην Καβάλα γιατί αλλιώς δεν πιάνουμε την έκτη θέση. Είναι πραγματικά κρίμα αυτή η ομάδα να τερματίσει τόσο άδοξα την προσπάθεια της γιατί αξίζει παραπάνω  έστω και με τα προβλήματα που αντιμετωπίζει. Ελπίζω η παρουσία του κόσμου σήμερα να ευαισθητοποιήσουν τον κ.Τζεβελέκη που ήρθε σήμερα στο Παλέ και επιτέλους να δώσει αυτός και οι υπόλοιποι μέτοχοι την λύση που πρέπει και μπορούσαν να δώσουν εδώ και καιρό... ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ!